Przepisy ogrodzeniowe

W niektórych państwach europejskich nie znajdziemy ogrodzonej posesji, ale w Polsce tak. Każdy właściciel domu buduje ogrodzenie. Do takiej budowy można wykorzystać różne materiały. Ogrodzenie możemy zrobić z drewna, z metalu, z betonu, z tworzywa. Zdarza się, że czasami budujemy ogrodzenie tymczasowe, aby w późniejszym okresie zrobić ogrodzenie bardziej okazałe. Takim ogrodzeniem tymczasowym może być siatka. Nie wymaga ona zatrudniania fachowców. Można samemu ją rozprowadzić. Później też jest ją łatwo zdemontować, gdy przyjdzie odpowiedni moment na rozbudowę naszego ogrodzenia. Stałe ogrodzenie pozwala na podjęcie prac już w samym ogrodzie. Zagospodarowanie terenu, który jest już ogrodzony, będzie dużo łatwiejsze. Wybór ogrodzenie nie może być niezgodny z prawem. Frontowe ogrodzenie musi zostać zgłoszone do gminnego wydziału architektury. W zgłoszeniu trzeba podać wysokość takiego ogrodzenia i materiał, z jakiego zostanie wykonany. Ogrodzenie nie może być zakończone drutem kolczastym lub innymi wystającymi prętami. Furtka może mieć szerokość 90cm, a brama-240cm I jedna i druga muszą otwierać się na stronę działki. Płot, który ma wysokość powyżej 220cm też musi zostać zgłoszony do gminy. Gmina może wyrazić sprzeciw w związku z planowaną budową ogrodzenia. Jeśli nie wystąpi z taka informacją, budowę można rozpocząć po 30 dniach od zgłoszenia. Planując budowę ogrodzenia, trzeba jeszcze rozpatrzyć sprawę z sąsiadami, aby później nie dochodziło do konfliktów, bo ogrodzenie będzie należało do tego po czyjej stronie są słupki. Jeśli błędnie postawimy ogrodzenie, a trafimy na niezgodnego sąsiada, będziemy mieli problem, który trudno będzie rozwiązać. Może warto zawołać sąsiada, kiedy jest wykonywany fundament pod ogrodzenie i z nim ustalić pokojowo wszystkie sprawy, które dotyczą granicy.